حدود 10 روز پیش بر حسب یک اتفاق، با خادم و خدمتگزار مسجد تاریخی حاج عبدالصمد  واقع در محله ای از محله های بیدگل و به همین نام که بعضاً آنرا«محله حجی ابراهیم» یا «محله طالقانی» نیز می نامند، برخورد کردم. آشنایی بنده با ایشان به بیش از 20 سال پیش برمی گردد. یعنی تقریبا از زمانی که نوجوان بودم اورا می شناختم. در ضمن صحبت و احوالپرسی با او، گفت که چند روز پیش در مسجد حاج عبدالصمد اتفاقی افتاده که بد نیست با هم برویم و تو هم ببینی. به همراه چند نفر دیگر رفتیم داخل مسجد، البته نه  قسمت تاریخی بلکه قسمتی که طبق معماری جدید ساخته شده است. صحنه ای که مشاهده کردیم بسیار عجیب و البته  نه چندان تازه بود. دزد یا دزدانی به مسجد دستبرد زده بودند!! البته مانند شما من هم سوالی در ذهنم نقش بست که مگر در مسجد چه چیزی بوده است که دزد یا دزدانی بخواهند آنرا بدزدند. حالا اگر بقعه امامزاده ای باشد باز هم طمع پولهایی که مردم برای برآوردن حاجاتشان نذر امامزاده کرده و در ضریح انداخته اند تاحدی قابل توجیه است که البته این کار هم جای بحث دارد که آدم چقدر باید رذل شده باشد که از اممزاده و نذورات مردم دزدی کند!(ناخودآگاه به یاد «جناب داروغۀ ناتینگهام» در فیلم سینمایی «رابین هود» افتادم که از کلیسای «پدر تاک»، کاری شبیه دزدی انجام می داد.) در هر صورت وقتی سوال را با خدمتگزار مسجد مطرح کردم صحنه ای را به من نشان داد که پی به جواب سوالم بردم. یک درب چوبی منبت کاری شده، ساخته دست استاد محمد بن حسن نجّار در سال 1114 هجری قمری، در درون یک طاقچه که درب شیشه ای برای آن تعبیه کرده بودند هنرنمایی می کرد. (می توان گفت که این درب چوبی حدود 317 سال قدمت دارد). در ب شیشه ای شکسته شده حاکی از آن بود که دزد یا دزدان، این کار را کرده اند ولی چون هردو لنگۀ در، به همراه قسمت بالایی آن (که اصطلاحاً به آن«سُت» گفته می شود) در درون طاقچه کلاف شده بود، نتوانسته بودند نسبت به خروج آن اقدام کنند. ولی به گفته خادم مسجد، یک آینه که آن هم ارزشمند بوده است مورد سرقت واقع شده است. از شواهد و قرائن موجود، چنین برمی آمد که دزد یا دزدان کاملاً به محیط، آشنا بوده اند! و به چگونگی ورود و خروج افراد به مسجد،مخصوصاً نحوۀ بستن درب مسجد توسط آخرین نفری که از مسجد خارج می شده است، کاملاً آگاه بوده اند. حتی از این مسئله آگاه بوده است که دزدگیر مسجد به دلیل تخلیۀ شارژ باتری آن، از کار افتاده است.(اشتباه نشنیدید، دزدگیرمسجد!)

تصویر این درب زیبا که روزی بر آستانۀ این مسجد، خوش آمدگوی نمازگزاران بود در زیر آمده است:

 

 درب مسجد حاج عبدالصمد بیدگل

 

اتفاق بالا و وقایعی شبیه به آن که برای بقاع متبرکه امامزادگان رخ می دهد، با صحبتهای مسئولین نیروی انتظامی در مورد امنیت اجتماعی، تناقضی را در ذهن من ایجاد کرده است که یکی از اینها دروغ است!(البته با توجه به سخنان قبلی مقامات که از رسانه ملی شنیده ایم کاملاً مشخص است که کدام دروغ است!)

جالب است بدانید که درشهرما بسیاری از بقاع متبرکه امامزادگان مجهّز به سیستم دزدگیر هستند. در یک کشور اسلامی با این همه داعیۀ برقراری امنیت اجتماعی، چنین اقداماتی انسان را وادار به تعقّل و سپس تأسّف خوردن می کند.

اینکه شخصی به خود اجازه می دهد از مسجد یا بقعۀ امامزاده ای دزدی کند به یکی از عوامل زیر بستگی دارد:

1- یا شخص مذکور، دزد اشیای عتیقه است و از نظر اعتقادی آنقدر ضعیف است که فقط به منفعت کارش می اندیشد و نه چیز دیگر.

2- یا اینکه از معتاد های محترم هستند که در جهت ساختن (در واقع خراب کردن ) خودشان دست به چنین اعمال شنیعی می زنند.

3- یا اینکه هیچکدام از گروههای بالا نیستند و فقط برای تنوع و هیجان این کار را انجام می دهند.

 

شما چه فکر می کنید؟؟؟؟؟؟

ادامه دارد....